Start Van nul tot 65 Fotocollage Politiek verantwoording Links Ervaringen boeken

Arjen en Sandra
marco en Alida
Sjon en Anilea
Rik en Karin

UItgeverij At-see

Tekstvak: Ik leerde Ad in 1961 kennen toen ik voor vakantiewerk op Schiermonnikoog kwam. Ik zou nog een weekje werken bij zijn zus en zwager in Pension Maria. Toen ik binnenkwam via de keukendeur stond Ad af te wassen. Dat leek mij wel wat, want daar had ik zelf een gloeiende hekel aan.  Ik kon direct mee gaan helpen en afwassen heb ik daar wel geleerd. Maar Ad hielp dapper mee. We zijn de hele week ’s avonds  voor Wim naar de post gegaan en sigaretten halen. Maar toen hadden we echt nog geen verkering. We zijn elkaar wel gaan schrijven, want Ad woonde in Amsterdam en ik woonde in Uithuizen. Met de kerst is het toen pas aangeraakt. We gingen allebei naar Schiermonnikoog om bij Fie  en Wim te logeren.  We hebben heel wat afgewandeld in die tijd. We bleven elkaar nadien schrijven. Maar elkaar bezoeken was er niet bij. Ik ging nog naar de kweekschool en Ad was in dienst. Dat was ook geen vetpot. Maar in 1962 ben ik toch met de Kerst naar Amsterdam gegaan om daar eens te zien. Ik heb zo ongeveer de hele kerst in de kerk gezeten. Dat was ik niet gewend. En Pa de Haan was ook nog lang van stof met bidden (bij de maaltijden en ’s avonds voor het naar bed gaan) en bijbellezen (idem dito.) Maar we konden toch af en toe even samen de deur uit.

Huwelijk Ad en Jenny de Haan

Tekstvak: Daar na is Ad bij mij thuis geweest toen ik geslaagd was voor de kweekschool in Juni 1963. Ik ging in de vakanties weer werken op Schier en daar ging Ad toen ook in de zomer een ijsbedrijfje beginnen. Hij verkocht aan de deur en hij reed met een ijskar naar het badstrand. Na de zomer ging ik in Dedemsvaart (Sluis6) werken en  Ad begon toen in Doesburg. Dat werd elk weekend reizen. Of naar Amsterdam of naar Uithuizen. In december 1963 hebben we ons verloofd  en gingen we serieus sparen om te kunnen trouwen. Dat trouwen deden we in 1965. En toen gingen we wonen in Gauw. Het was een piepklein huisje, maar wel gezellig. De lammetjes speelden om het huis. We hadden via het water naast ons huis een rechtstreekse verbinding met het Snekermeer. We hebben daar erg veel gedaan o.a. de Knipseldienst. Daarnaast werkten we ook allebei. In november werd Sjon geboren en ik kon toen niet meer werken. Maar de Knipseldienst gaf werk genoeg. In mei 67’zijn we naar Schier gegaan. Daar hadden we toen het pension overgenomen van Fie en Wim.  Dat hebben we toen zo’n 5 jaar gedaan en in die 5 jaar heb ik Ad ’s avonds bijna nooit gezien. Er was altijd wel een vergadering o f iets anders waar Ad heen moest. Daar zijn Rik en Arjen geboren. Na 5 jaar gingen we naar Dokkum. Financieel gezien werd het toen heel wat beter. In september verhuisden we en nadat de verhuizers weg waren zocht Ad zijn nette pak op en ging hij naar een feest van de school. Daar stond ik 7 maanden zwanger en een hele hoop troep. De bedden stonden in elkaar maar dat was toen ook alles. De kinderen waren gelukkig bij mijn moeder in Uithuizen. Ik lag toen ook gauw in bed. De volgende morgen kwam de tweede verhuiswagen en kwam er nog meer spul binnen. Maar uiteindelijk hebben we de boel wel opgeruimd gekregen. Na twee maanden werd Marco geboren. We hebben drie jaar in Dokkum aan de Kobbe gewoond en daarna zijn we in Hallum gaan wonen. (Nog meer plaats voor boeken). Daar hebben we ruim 13 jaar gewoond. Ad kreeg daar ook weer de vergaderitus en hij begon een boekwinkel en hij zat in de gemeenteraad en hij ging werken voor de NCRV-radio   En ook nog eens studeren. De school ging ook gewoon door. Dus ook daar was Ad niet veel thuis. Op een gegeven moment was Ad het heen en weer reizen zat van Hallum naar Dokkum en we besloten toen om terug te gaan naar Dokkum. Dat is in 1989 gelukt en daar wonen we nog steeds. Daar hebben we samen bridgen geleerd (We kunnen het nog steeds niet echt goed) en dat geeft een hoop aanleiding tot gekrakeel van beide kanten. We hebben immers allebei altijd gelijk. Maar meestal ben ik verstandig en hou ik op met zeuren.  Ad zal nooit ophouden. Ad is ook in Dokkum weer actief. Eerst D66 en toen Vrienden Openbare Bibliotheek Leeuwarden en tennissen niet te vergeten. Nu is ook het Admiraliteitshuis er weer bij gekomen. De winkel vergt veel tijd en ook AAA-Books in Groningen neemt veel tijd. Dus weer zie ik Ad niet al te veel. Maar toch meer dan op Schiermonnikoog.  We hebben het samen altijd goed gehad. En we genieten nu van de tijd die we samen hebben als er eens niets te doen is. Ook samen op reis gaan vinden we leuk. Als ik Ad zijn zin deed waren we ieder ogenblik van huis. Maar dat is voor mij wat te veel van het goede.