Hier dan een Klein stukje over mij en mijn relatie tot mijn Vader

Het was op een mooie dag  & op een van de mooiste plekjes op de ze aardbol waar ik ter wereld kwam.

26 April 1971 Schiermonnikoog op precies te zijn (ik zal het nooit vergeten)

Hoe de geboortedag in details verliep kan ik U niet vertellen (ik was tenslotte nog geen dag oud) maar ik geloof dat mijn vader samen met de enige dokter en vroedvrouw aan het paardrijden was en dat terwijl mijn moeder hoogzwanger thuis was. Het is allemaal goed gekomen vraag de details maar aan mijn Vader.

Niet veel later ik dacht 1,5 jaar verhuisden we naar Dokkum (ook mooi maar geen Schier) en daar werd mijn broer(tje) Marco geboren.

Na enige tijd, hoeveel jaar dat weet ik niet, zijn we weer verhuisd. Dit keer gingen we naar Hallum (ook mooi maar geen Schier) Daar ben ik eigenlijk op gegroeid en heb ik een hele leuke jeugd gehad. Het kan aan mij liggen maar als je jong bent is alles leuk en de jaren vliegen voor bij lijkt het. Veel vrienden gemaakt veel gespeel en veel geleerd kort om een jeugd om met plezier aan terug te denken (bedankt lieve ouders).

De basis school "It Fundament" was leuk want al mijn vriendjes zaten daar en het was op loopafstand Maar ook aan een gelukkige jeugd komt een einde, de grote school stond voor de deur.

Ik op de fiets naar Ferwerd mijn broers gingen naar Leeuwarden dat had te maken met de CITO toets vertelden ze me toen. De bedenker van die toets heb ik op Schier leren kennen. Daar moest je dingen leren die je eigenlijk niet zoveel interesseerde, maar ja het schijnt er bij te horen. Had ik geweten wat ik nu weet dan had ik wel wat meer mijn best gedaan (en had ik nu een goed betaalde baan) Maar ik klaag niet hoor ik ben nu ook nog steeds gelukkig daar over straks meer.

Op zekere dag, ik was ondertussen al 18 kwamen mijn ouders met het idee op weer naar Dokkum te verhuizen. Ik was woest, Ja ik was een lastige puber (sorry ouders) het zullen de hormonen wel geweest zijn. Maar ja ouders wil is wet. Een groot huis in een stad waar je niemand kent daar zit je niet op te wachten. Maar door mijn sociale vaardigheden (iets wat je op school leerde maar wat niet onderwezen werd) had ik al weer nieuwe vrienden.

Weer naar een nieuwe school (weer niks geleerd) wel leuk hoor maar je komt er niet verder mee en na een paar uitzendbaantjes werkeloos. Werkeloos "wat een uitvinding was dat" je hoefde niet vroeg op staan om voor een paar centen de meest onzinnige dingen te doen, nee je kon uitslapen een kratje bier halen en met je vrienden een potje voetballen en lekker filosoferen over de dingen die er echt toe doen in het leven en de hard werkende mens maar betalen voor mij. Maar ook na een paar jaar uitslapen, bier, drinken, voetballen, en filosoferen ga je toch wat missen. Waarom is niet iedereen werkeloos vroeg ik mij toen af,  je kreeg genoeg geld om te overleven en je had alle tijd van de wereld. Ik moest het toch maar eens proberen.

Na dat ik weer een paar verschillende uitzend baantjes had geprobeerd, kwam Schiermonnikoog weer op mijn pad. Ik kreeg een baan als Boodschappen bezorger voor de fam. Schut bij de Spar op Schier. Een prachtbaantje hard werken maar ook een hoop lol met de eilanders en de gasten. Na een ongeveer jaar hard werken gebeurde het, ik was in de winkel aan schappen vullen en op eens voelde ik een rilling, tinteling door me heen gaan, ik draaide me om en daar stond ze dan ?

De liefde van mijn leven SANDRA (ik wist dat toen nog niet natuurlijk)

Maar om een lang verhaal kort te maken we gingen een keertje op stap. We dronken wat (wat meer dan wat) en we besloten om het maar te proberen. Ik dacht wat mijn Vader kan dat kan ik ook natuurlijk. Hij had een pracht vrouw op het eiland ontmoet en ik ook. Wat van verkomt is lekker zeggen ze dan, maar ik : " zeg wat van Schier komt is Heerlijk !!! "

Na een half jaar gingen we samen wonen op de Tjebbeglob 2 in een personeel huis van mijn "Baas" Bazig was hij zeker maar dat terzijde. Een leuk klein huisje met nog een paar mensen dus gedeelde keuken gedeelde douche/wc nee het was verre van ideaal maar ach het was goedkoop en je had elkaar. Mijn vader en moeder hadden het vroeger ook niet zo breed op Schier en dat met 3 kleine kinderen. Oja, Sandra werkte bij hotel van der Werf net als mijn Moeder toen ze mijn Vader leerde kennen. We hadden het goed samen. Maar na een paar jaar kei hard werken, kreeg ik een hoog op lopend conflict met de "baas" ik deed niks goed maar, daar was ik het niet mee eens natuurlijk. Ik besloot samen met Sandra dat het genoeg was geweest. Na 5 jaar kei hard zonder waardering van de oude schut gewerkt te hebben heb ik met pijn in mijn hart mijn baan op gezegd en zijn we verhuist naar Dokkum. Ik mis Schier nog steeds, maar ik had het beste wat Schier te bieden had met me mee genomen.             

In Dokkum kregen we een mooie eengezinswoning en op 21 Oktober 2004 werd onze Zoon Marijn Jesse geboren. Ondertussen had ik weer veel verschillende baantje gehad koekjesbakker, op een party cruise bediening/matroos naar Schier en weer terug. Marijn is een vrolijke jongen die tevens Opa en Oma's laatste Kleinkind (nummer 7) ik zeg laatste maar je weet natuurlijk nooit wat de toekomst brengt.

Na dat ik bij uitzendbureau AB Fryslan (het vroegere boeren uitleen bedrijf) van alles had gedaan, veel variatie weinig uren/weinig geld. Kreeg ik een baantje als GM (geautoriseerd medewerker) op SCHIPHOL. Ik meen dat Opa daar ook wel eens iets geprobeerd heeft. Ik heb nu bijna 1,5 jaar op Schiphol gewerkt (elke dag 2 uur heen en 2 uur terug) (om 1 uur s'nachts op staan en s'middags om half 4 weer thuis) een pracht functie die GM maar Schiphol ligt net iets te ver weg om dit nog langer vol te houden. En een vaste baan zit er ook niet in of ik moest verhuizen richting de randstad.

Ik was al vaker met mijn Vader in gesprek geweest over zijn immense boekenzaak zijn levens werk moet voort bestaan. En ook ik heb interesse in boeken (hard werken maar wel reuze intersant) Op dit moment zijn we druk bezig met een samen werking verband zo dat Opa zijn ongelooflijke kennis op het gebied van boeken op mij over te dragen. Hier over hoop ik op deze site van ATSEE op korte termijn meer te kunnen vertellen.

Opa bedankt voor je wijsheid door de jaren heen en die nog gaan komen en om met de woorden Stef Bos te eindigen.

PAPA ik lijk steeds meer op jou.